ភ្នំពេញ — ថ្នាលការងារឌីជីថលកំពុងបង្កើតឱកាសថ្មីៗក្នុងការរកប្រាក់ចំណូលសម្រាប់ប្រជាជនកម្ពុជា និងអាជីវកម្ម ប៉ុន្តែអ្នកធ្វើការតាមថ្នាលបច្ចេកវិទ្យាក្នុងវិស័យដឹកអ្នកដំណើរ និងដឹកជញ្ជូនទំនិញ ដែលកំពុងរីកចម្រើនយ៉ាងឆាប់រហ័ស កំពុងប្រឈមនឹងម៉ោងធ្វើការយូរ ភាពមិនប្រាកដប្រជានៃប្រាក់ចំណូល ហានិភ័យផ្នែកសុវត្ថិភាព និងសុខភាពការងារ ព្រមទាំងគម្លាតក្នុងការគាំពារសង្គម នេះបើយោងតាមការសិក្សាថ្មីរបស់អង្គការអន្តរជាតិខាងការងារ (ILO)។

របាយការណ៍ដែលមានចំណងជើងថា «ការពិនិត្យវិនិច្ឆ័យលើលក្ខខណ្ឌការងារ និងវិសាលភាពនៃការគ្របដណ្តប់សន្តិសុខសង្គមសម្រាប់អ្នកធ្វើការតាមថ្នាលបច្ចេកវិទ្យាឌីជីថលនៅកម្ពុជា» បានពិនិត្យលើលក្ខខណ្ឌការងារ ទម្រង់ប្រាក់ចំណូល និងការគ្របដណ្តប់សន្តិសុខសង្គមរបស់អ្នកធ្វើការតាមថ្នាលឌីជីថលនៅកម្ពុជា។

ការសិក្សានេះធ្វើឡើងក្នុងបរិបទដែលសេវាដឹកជញ្ជូន និងដឹកជញ្ជូនអាហារ ឬទំនិញតាមកម្មវិធីឌីជីថល កំពុងក្លាយជាផ្នែកមួយដែលមើលឃើញកាន់តែច្បាស់នៅក្នុងសេដ្ឋកិច្ចទីក្រុងរបស់កម្ពុជា។ ថ្នាលឌីជីថលបានផ្លាស់ប្តូររបៀបដែលអតិថិជនហៅយានយន្ត កុម្ម៉ង់អាហារ និងទទួលទំនិញ ព្រមទាំងបង្កើតវិធីថ្មីៗសម្រាប់អ្នកធ្វើការរកប្រាក់ចំណូលក្រៅពីកន្លែងធ្វើការបែបប្រពៃណី។

ទោះជាយ៉ាងណា របាយការណ៍បានបង្ហាញថា ភាពបត់បែនដែលភ្ជាប់ជាមួយការងារតាមថ្នាលឌីជីថល មិនមានន័យថា អ្នកធ្វើការទទួលបានការងារដែលមានសុវត្ថិភាព និងសមរម្យជានិច្ចនោះទេ។ អ្នកធ្វើការអាចជ្រើសរើសពេលវេលាភ្ជាប់ទៅកម្មវិធី ប៉ុន្តែប្រាក់ចំណូលជាក់ស្តែងរបស់ពួកគេអាស្រ័យលើតម្រូវការរបស់អតិថិជន ប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងរបស់ថ្នាល ការវាយតម្លៃពីអតិថិជន ចំណាយប្រតិបត្តិការ និងចំនួនការងារ ឬការធ្វើដំណើរដែលពួកគេអាចបំពេញបាន។

យោងតាមរបាយការណ៍ស្រាវជ្រាវបានផ្តោតលើការស្ទង់មតិ និងបទសម្ភាសន៍ជាមួយអ្នកធ្វើការតាមថ្នាលបច្ចេកវិទ្យានៅរាជធានីភ្នំពេញ ព្រមទាំងការពិគ្រោះយោបល់ជាមួយភាគីពាក់ព័ន្ធ រួមមានតំណាងរដ្ឋាភិបាល ក្រុមហ៊ុនប្រតិបត្តិថ្នាលឌីជីថល សហជីព និងសមាគមតំណាងអ្នកធ្វើការតាមថ្នាលបច្ចេកវិទ្យា។ ការសិក្សាបានពិនិត្យលក្ខខណ្ឌការងាររបស់អ្នកបើកបរដឹកអ្នកដំណើរតាមថ្នាលឌីជីថល រួមទាំងអ្នកបើករ៉ឺម៉កកង់បី អ្នកបើកតាក់ស៊ី និងអ្នកធ្វើការដឹកជញ្ជូនទំនិញ និងអាហារ។

លទ្ធផលបង្ហាញថា សេដ្ឋកិច្ចថ្នាលឌីជីថលនៅកម្ពុជាកំពុងពង្រីកខ្លួន និងបង្កើតឱកាសការងារថ្មីៗ។ ប៉ុន្តែអ្នកធ្វើការនៅតែប្រឈមនឹងបញ្ហាសំខាន់ៗពាក់ព័ន្ធនឹងសន្តិសុខការងារ ការគាំពារសង្គម សុវត្ថិភាព និងសុខភាពការងារ សន្តិសុខប្រាក់ចំណូល និងការមានតំណាង ឬសំឡេងក្នុងការការពារផលប្រយោជន៍របស់ខ្លួន។

របាយការណ៍ក៏បានបង្ហាញថា ការងារតាមថ្នាលឌីជីថលមានតួនាទីសំខាន់នៅក្នុងសេដ្ឋកិច្ចក្រៅប្រព័ន្ធ និងពាក់កណ្តាលផ្លូវការ ជាពិសេសសម្រាប់អ្នកដែលមានឱកាសមានកំណត់ក្នុងការទទួលបានការងារមានស្ថិរភាព ឬត្រូវការប្រភពចំណូលបន្ថែម។ អ្នកឆ្លើយតបជាច្រើនបាននិយាយថា ការងារតាមថ្នាលឌីជីថលគឺជាជម្រើសចាំបាច់នៅពេលដែលពួកគេមិនមានឱកាសការងារផ្សេងទៀត។ សម្រាប់អ្នកខ្លះ ការចូលធ្វើការតាមថ្នាលឌីជីថលជាវិធីមួយដែលអាចចាប់ផ្តើមរកប្រាក់ចំណូលបានយ៉ាងងាយស្រួល ជាពិសេសសម្រាប់អ្នកដែលមាន ឬអាចប្រើប្រាស់ម៉ូតូ រ៉ឺម៉កកង់បី ឬរថយន្តស្រាប់។

យោងតាមរបាយការណ៍ស្រាវជ្រាវបានផ្តោតលើអ្នកធ្វើការជិតពេញមួយសប្តាហ៍ និងម៉ោងយូរ។ របាយការណ៍បានរកឃើញថា អ្នកធ្វើការតាមថ្នាលឌីជីថលចំណាយពេលយ៉ាងច្រើនក្នុងមួយសប្តាហ៍ជាមួយកម្មវិធីការងារ។ ជាមធ្យម អ្នកឆ្លើយតបបានរាយការណ៍ថា ពួកគេធ្វើការ ៦,៧ ទៅ ៦,៨ ថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍ និងពី ១១ ទៅ ១២ ម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃ។ តួលេខនេះរួមបញ្ចូលទាំងពេលវេលារង់ចាំដែលមិនទទួលបានប្រាក់កម្រៃ ខណៈដែលពួកគេនៅតែភ្ជាប់ជាមួយកម្មវិធី ដើម្បីរង់ចាំអតិថិជន ឬសំណើដឹកជញ្ជូន។

ម៉ោងធ្វើការដ៏យូរនេះបង្កឱ្យមានក្តីបារម្ភអំពីភាពនឿយហត់ សុវត្ថិភាពចរាចរណ៍ និងផលប៉ះពាល់ដែលអាចកើតមានចំពោះសុខភាពរបស់អ្នកធ្វើការ។ សម្រាប់អ្នកដឹកជញ្ជូន និងអ្នកបើកបរ ភាពនឿយហត់ក៏អាចបង្កើនហានិភ័យនៃគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍ ជាពិសេសនៅពេលធ្វើការក្នុងម៉ោងមមាញឹក ពេលយប់ ឬក្នុងលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុមិនល្អ។ យោងតាមរបាយការណ៍ស្រាវជ្រាវបានផ្តោតលើកម្លាំងពលកម្មដែលភាគច្រើនជាបុរសវ័យក្មេង។ ការសិក្សាបានរកឃើញថា កម្លាំងពលកម្មតាមថ្នាលឌីជីថលនៅកម្ពុជាភាគច្រើនជាបុរសវ័យក្មេង។

អ្នកធ្វើការដឹកជញ្ជូនទំនិញមានអាយុតិចជាងអ្នកបើកបរដឹកអ្នកដំណើរតាមថ្នាលឌីជីថលគួរឱ្យកត់សម្គាល់ ដែលអាចឆ្លុះបញ្ចាំងពីភាពងាយស្រួលក្នុងការចូលប្រឡូកក្នុងការងារដឹកជញ្ជូនទំនិញតាមថ្នាល។ ទម្រង់អាយុនៃកម្លាំងពលកម្មនេះក៏មានផលប៉ះពាល់ចំពោះការគាំពារសង្គមផងដែរ។ អ្នកធ្វើការវ័យក្មេងអាចមិនទាន់ផ្តល់អាទិភាពខ្ពស់ដល់ការការពាររយៈពេលវែង ដូចជា ប្រាក់សោធននិវត្តន៍ ការការពារពេលមានគ្រោះថ្នាក់ការងារ ឬជំនួយចំណូល ទោះបីពួកគេប្រឈមនឹងហានិភ័យភ្លាមៗ ដូចជា គ្រោះថ្នាក់ ជំងឺ និងប្រាក់ចំណូលមិនមានស្ថិរភាពក៏ដោយ។

យោងតាមរបាយការណ៍ស្រាវជ្រាវបានផ្តោតលើការពឹងផ្អែកលើថ្នាលតែមួយ និងភាពមិនប្រាកដប្រជានៃប្រាក់ចំណូល។ អ្នកធ្វើការតាមថ្នាលបច្ចេកវិទ្យាភាគច្រើនពឹងផ្អែកលើថ្នាលឌីជីថលតែមួយសម្រាប់ប្រាក់ចំណូល។ ការពឹងផ្អែកនេះអាចធ្វើឱ្យអ្នកធ្វើការងាយរងផលប៉ះពាល់ពីការផ្លាស់ប្តូរគោលការណ៍របស់ថ្នាល តម្រូវការអតិថិជន អត្រាកម្រៃជើងសារ ការផ្អាកគណនី និងការសម្រេចចិត្តផ្សេងៗដែលប៉ះពាល់ដល់លទ្ធភាពទទួលបានការងារ។

ផ្ទុយទៅវិញ អ្នកបើកបរដឹកអ្នកដំណើរមានទំនោរប្រើថ្នាលច្រើនជាងមួយ ដើម្បីកាត់បន្ថយការប្រែប្រួលនៃប្រាក់ចំណូល និងបង្កើនឱកាសទទួលបានអតិថិជន។ របាយការណ៍បានបង្ហាញថា អ្នកធ្វើការតាមថ្នាលជាច្រើនត្រូវទទួលខុសត្រូវលើហានិភ័យផ្នែកអាជីវកម្ម។ ពួកគេអាចត្រូវចំណាយលើការទិញ ឬថែទាំយានយន្ត ប្រេងឥន្ធនៈ អ៊ីនធឺណិត ឬទិន្នន័យទូរស័ព្ទ និងទទួលរងការខាតបង់ចំណូលនៅពេលតម្រូវការធ្លាក់ចុះ ខណៈដែលពួកគេមានឥទ្ធិពលតិចតួចលើច្បាប់ និងលក្ខខណ្ឌដែលថ្នាលកំណត់។

យោងតាមរបាយការណ៍ស្រាវជ្រាវបានផ្តោតលើប្រាក់ចំណូលដែលខុសគ្នាតាមប្រភេទការងារ។ ប្រាក់ចំណូលរបស់អ្នកធ្វើការតាមថ្នាលឌីជីថលមានភាពខុសគ្នាទៅតាមប្រភេទការងារ។ អ្នកបើកតាក់ស៊ីបានរាយការណ៍ថា មានប្រាក់ចំណូលសរុបប្រចាំខែខ្ពស់បំផុត ជាមធ្យមប្រហែល ៥៨១ ដុល្លារអាមេរិក។ ទោះជាយ៉ាងណា ពួកគេក៏មានប្រាក់ចំណូលដែលនៅសល់ក្រោយកាត់ចំណាយទាបបំផុត ដោយសារចំណាយប្រតិបត្តិការខ្ពស់។

អ្នកដឹកជញ្ជូនអាហារមានប្រាក់ចំណូលសរុបប្រចាំខែទាបបំផុត ជាមធ្យមប្រហែល ៥០១ ដុល្លារអាមេរិក ប៉ុន្តែអាចរក្សាទុកប្រាក់ចំណូលបានច្រើនជាងក្រោយកាត់ចំណាយប្រតិបត្តិការ។ ចំណែកអ្នកបើករ៉ឺម៉កកង់បីបានរាយការណ៍ថា មានប្រាក់ចំណូលសរុបប្រចាំខែជាមធ្យមប្រហែល ៤៧៧ ដុល្លារអាមេរិក។ តួលេខទាំងនេះបង្ហាញថា ប្រាក់ចំណូលសរុបមិនអាចឆ្លុះបញ្ចាំងពីប្រាក់ចំណូលដែលអ្នកធ្វើការអាចយកទៅប្រើប្រាស់បានពិតប្រាកដនោះទេ។ ប្រេងឥន្ធនៈ ការថែទាំ និងជួសជុលយានយន្ត ទិន្នន័យទូរស័ព្ទ ថ្លៃជួលយានយន្ត និងចំណាយប្រតិបត្តិការផ្សេងៗ អាចកាត់បន្ថយចំនួនប្រាក់ដែលអ្នកធ្វើការអាចរក្សាទុកបានយ៉ាងច្រើន។

លើសពីនេះ ប្រាក់ចំណូលអាចប្រែប្រួលពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ និងពីមួយខែទៅមួយខែ ដែលធ្វើឱ្យអ្នកធ្វើការពិបាករៀបចំផែនការចំណាយគ្រួសារ សងបំណុល ឬធ្វើការបង់វិភាគទានសន្តិសុខសង្គមជាប្រចាំ។យោងតាមរបាយការណ៍ស្រាវជ្រាវបានផ្តោតលើការគ្របដណ្តប់សន្តិសុខសង្គម ដែលមានប្រហែលពាក់កណ្តាល។ ប្រហែលពាក់កណ្តាលនៃអ្នកធ្វើការតាមថ្នាលឌីជីថលដែលបានចូលរួមក្នុងការស្ទង់មតិ បានរាយការណ៍ថា ពួកគេមានការគ្របដណ្តប់សន្តិសុខសង្គមក្នុងទម្រង់ណាមួយ។

ភាគច្រើននៃអ្នកដែលមានការគ្របដណ្តប់ បានរាយការណ៍ថា ទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ថែទាំសុខភាពតាមរយៈរបបភាគទានស្ម័គ្រចិត្ត ដែលគ្រប់គ្រងដោយ បេឡាជាតិសន្តិសុខសង្គម (ប.ស.ស.)។ទោះជាយ៉ាងណា ការទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍មួយប្រភេទ មិនមានន័យថា អ្នកធ្វើការត្រូវបានការពារពីហានិភ័យសំខាន់ៗទាំងអស់ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការងារតាមថ្នាលឌីជីថលនោះទេ។ អ្នកធ្វើការមួយចំនួននៅតែអាចខ្វះការការពារគ្រប់គ្រាន់នៅពេលមានរបួសពីការងារ អសមត្ថភាពបណ្តោះអាសន្នក្នុងការធ្វើការ ពិការភាពជាអចិន្ត្រៃយ៍ ការបាត់បង់ចំណូល អាយុចាស់ ឬមរណភាព។

របាយការណ៍បានបង្ហាញពីគម្លាតជាបន្តបន្ទាប់ក្នុងការគ្របដណ្តប់សន្តិសុខសង្គម សម្រាប់អ្នកធ្វើការដែលស្ថានភាពការងារ និងទំនាក់ទំនងរបស់ពួកគេជាមួយប្រតិបត្តិករថ្នាលឌីជីថល មិនងាយស្របទៅនឹងទំនាក់ទំនងការងារបែបប្រពៃណី។ យោងតាមរបាយការណ៍ស្រាវជ្រាវបានផ្តោតលើបញ្ហាសំខាន់អំពីស្ថានភាពរបស់អ្នកធ្វើការតាមថ្នាល។ ស្ថានភាពផ្លូវច្បាប់ និងស្ថានភាពការងាររបស់អ្នកធ្វើការតាមថ្នាល គឺជាបញ្ហាស្នូលមួយក្នុងការកំណត់សិទ្ធិការងារ និងការទទួលបានការគាំពារសង្គម។

អ្នកធ្វើការតាមថ្នាលអាចត្រូវបានចាត់ទុកថាជាអ្នកម៉ៅការឯករាជ្យ អ្នកប្រកបរបរដោយខ្លួនឯង ឬអ្នកធ្វើការក្រៅប្រព័ន្ធ។ ដូច្នេះ សំណួរអាចកើតឡើងថា តើនរណាជាអ្នកទទួលខុសត្រូវក្នុងការចុះបញ្ជី ការបង់វិភាគទាន និងការផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍ដល់ពួកគេ។ អ្នកធ្វើការមួយចំនួនក៏អាចខ្វះព័ត៌មានអំពីគម្រោងគាំពារសង្គមដែលមានស្រាប់ ឬមិនអាចបង់វិភាគទានស្ម័គ្រចិត្តជាប្រចាំបាន ដោយសារប្រាក់ចំណូលមានការប្រែប្រួល។ ក្នុងទំនាក់ទំនងការងារបែបប្រពៃណី ជាទូទៅមាននិយោជកដែលទទួលខុសត្រូវចំពោះប្រាក់ឈ្នួល លក្ខខណ្ឌការងារ សុវត្ថិភាពការងារ និងវិភាគទានសន្តិសុខសង្គម។ ប៉ុន្តែការងារតាមថ្នាលឌីជីថលអាចធ្វើឱ្យទំនាក់ទំនងនេះមិនមានភាពច្បាស់លាស់ ដោយសារថ្នាលមួយចំនួនអាចកំណត់ខ្លួនថាជាអ្នកផ្តល់បច្ចេកវិទ្យា ឬជាអ្នកសម្របសម្រួល ជាជាងនិយោជក។

ទន្ទឹមនឹងនេះ ថ្នាលអាចមានឥទ្ធិពលលើសកម្មភាពសំខាន់ៗរបស់អ្នកធ្វើការ តាមរយៈប្រព័ន្ធកំណត់តម្លៃ ការវាយតម្លៃពីអតិថិជន ការបែងចែកការងារ ការតាមដានគណនី និងការដាក់ពិន័យ។ ស្ថានភាពនេះបង្កើតជាបញ្ហាប្រឈមផ្នែកគោលនយោបាយ អំពីរបៀបអនុវត្តច្បាប់ការងារដែលមានស្រាប់ចំពោះការងារតាមថ្នាល។យោងតាមរបាយការណ៍ស្រាវជ្រាវបានផ្តោតលើប្រព័ន្ធស្វ័យប្រវត្តិ និងការវាយតម្លៃអតិថិជនដែលមានឥទ្ធិពលលើការងារ។ របាយការណ៍បានរកឃើញថា ប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងដោយស្វ័យប្រវត្តិដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការកំណត់លក្ខខណ្ឌការងាររបស់អ្នកធ្វើការតាមថ្នាលឌីជីថល។

អ្នកឆ្លើយតបភាគច្រើនបានលើកឡើងថា ការវាយតម្លៃពីអតិថិជនមានឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងលើប្រាក់ចំណូល និងការបែងចែកការងាររបស់ពួកគេ។ជិតពាក់កណ្តាលនៃអ្នកដែលបានចូលរួមក្នុងការស្ទង់មតិ បានរាយការណ៍ថា ពួកគេប្រឈមនឹងការដាក់ពិន័យ ដោយសារការបដិសេធ ឬលុបចោលការបញ្ជាទិញ។ ការដាក់ទណ្ឌកម្មដែលបានរាយការណ៍រួមមាន ការកាត់បន្ថយការបែងចែកការងារ ឬការផ្អាកគណនី។ សម្រាប់អ្នកដែលពឹងផ្អែកលើថ្នាលតែមួយ ការដាក់ពិន័យបែបនេះអាចមានផលប៉ះពាល់ផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុភ្លាមៗ។ លទ្ធផលនេះបង្កើតជាសំណួរអំពីតម្លាភាព នីតិវិធីត្រឹមត្រូវ និងថាតើអ្នកធ្វើការទទួលបានព័ត៌មានគ្រប់គ្រាន់អំពីមូលហេតុនៃការដាក់ពិន័យ ឬការរឹតត្បិតគណនីដែរឬទេ។

យោងតាមរបាយការណ៍ស្រាវជ្រាវបានផ្តោតលើការគាំទ្រពេលមានគ្រោះថ្នាក់ និងការតវ៉ាដែលនៅតែជាក្តីបារម្ភ។ ទោះបីអ្នកធ្វើការភាគច្រើនអាចដាក់ពាក្យបណ្តឹងតាមរយៈកម្មវិធីរបស់ថ្នាលឌីជីថលក៏ដោយ ក៏អ្នកឆ្លើយតបមួយចំនួនបានលើកឡើងពីក្តីបារម្ភអំពីកម្រិតនៃការគាំទ្រដែលពួកគេទទួលបាន បន្ទាប់ពីកើតមានហេតុការណ៍ធ្ងន់ធ្ងរ រួមទាំងគ្រោះថ្នាក់ការងារ។ការសិក្សាបង្ហាញពីសារៈសំខាន់នៃការមាននីតិវិធីច្បាស់លាស់សម្រាប់ដោះស្រាយពាក្យបណ្តឹង គ្រោះថ្នាក់ និងវិវាទ។ អ្នកធ្វើការគួរតែដឹងថា តើត្រូវស្វែងរកជំនួយពីណា ត្រូវផ្តល់ភស្តុតាងអ្វី និងតើការសម្រេចចិត្តអាចត្រូវបានពិនិត្យឡើងវិញដោយវិធីណា។

យោងតាមរបាយការណ៍ស្រាវជ្រាវបានផ្តោតលើអ្នកដឹកជញ្ជូនទំនិញដែលមួយក្នុងចំណោមបីនាក់ធ្លាប់ជួបគ្រោះថ្នាក់។ ទោះបីអ្នកធ្វើការតាមថ្នាលស្ទើរតែទាំងអស់បានរាយការណ៍ថា ពួកគេបានទទួលការបណ្តុះបណ្តាលអំពីសុវត្ថិភាព ការប្រើប្រាស់ថ្នាលឌីជីថល និងសេវាអតិថិជនក៏ដោយ ក៏ការរងរបួសដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការងារនៅតែជាក្តីបារម្ភសំខាន់។ អ្នកដឹកជញ្ជូនទំនិញប្រឈមនឹងហានិភ័យខ្ពស់បំផុត ដោយ មួយក្នុងចំណោមបីនាក់ បានរាយការណ៍ថា ធ្លាប់ជួបគ្រោះថ្នាក់ក្នុងពេលបំពេញការងារ។

លទ្ធផលនេះបង្កើតជាសំណួរអំពីភាពគ្រប់គ្រាន់នៃវិធានការសុវត្ថិភាព និងសុខភាពការងារដែលមានស្រាប់ សម្រាប់អ្នកដែលចំណាយពេលយូរនៅលើដងផ្លូវ ហើយប្រាក់ចំណូលរបស់ពួកគេពឹងផ្អែកដោយផ្ទាល់លើការបំពេញការដឹកជញ្ជូន ឬការធ្វើដំណើរ។

យោងតាមរបាយការណ៍ស្រាវជ្រាវបានផ្តោតលើភាពបត់បែនដែលជាចំណុចទាក់ទាញ ប៉ុន្តែអាចភ្ជាប់ជាមួយភាពមិនមានស្ថិរភាព។ ទោះមានបញ្ហាប្រឈមទាំងនេះក៏ដោយ ការសិក្សាបានរកឃើញថា បរិយាកាសបទប្បញ្ញត្តិរបស់កម្ពុជាបានជួយឱ្យថ្នាលឌីជីថលពង្រីកខ្លួនយ៉ាងឆាប់រហ័ស និងបង្កើតឱកាសថ្មីៗក្នុងការរកប្រាក់ចំណូល។ អ្នកធ្វើការជាច្រើនបានចាត់ទុកការងារតាមថ្នាលជាជម្រើសចាំបាច់ នៅពេលដែលមិនមានឱកាសការងារផ្សេងទៀត។

ភាពបត់បែននៃពេលវេលាធ្វើការ ក៏ជាចំណុចទាក់ទាញសំខាន់មួយផងដែរ។ សម្រាប់អ្នកធ្វើការមួយចំនួន សមត្ថភាពក្នុងការជ្រើសរើសពេលវេលា និងរយៈពេលធ្វើការ ផ្តល់ប្រភពចំណូលដែលមានប្រយោជន៍។ប៉ុន្តែរបាយការណ៍បង្ហាញថា ភាពបត់បែននេះអាចកើតឡើងក្នុងពេលដំណាលគ្នាជាមួយម៉ោងធ្វើការយូរ និងភាពមិនប្រាកដប្រជានៃប្រាក់ចំណូល។

នេះមានន័យថា ថ្នាលឌីជីថលមិនត្រឹមតែផ្លាស់ប្តូររបៀបផ្តល់សេវាកម្មប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏កំពុងទទួលយកអ្នកធ្វើការដែលអាចប្រឈមនឹងភាពអត់ការងារធ្វើ ការងារមិនពេញម៉ោង ឬការងារក្រៅប្រព័ន្ធដែលមិនមានស្ថិរភាពផងដែរ។

យោងតាមរបាយការណ៍ស្រាវជ្រាវបានផ្តោតលើការអំពាវនាវរបស់ ILO ឱ្យពង្រឹងការការពារ និងភាពច្បាស់លាស់ផ្នែកច្បាប់។ លោកស្រី Xiaoyan Qian នាយិកាការិយាល័យអង្គការអន្តរជាតិខាងការងារប្រចាំប្រទេសថៃ កម្ពុជា និងសាធារណរដ្ឋប្រជាធិបតេយ្យប្រជាមានិតឡាវ បានមានប្រសាសន៍ថា ថ្នាលការងារឌីជីថលកំពុងបង្កើតឱកាសសំខាន់ៗក្នុងការរកប្រាក់ចំណូលសម្រាប់ប្រជាជនកម្ពុជាជាច្រើន ហើយអាចរួមចំណែកដល់កំណើនសេដ្ឋកិច្ច និងនវានុវត្តន៍។

លោកស្រីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ថ្នាលការងារឌីជីថលកំពុងបង្កើតឱកាសសំខាន់ៗក្នុងការរកប្រាក់ចំណូលសម្រាប់ប្រជាជនកម្ពុជាជាច្រើន ហើយអាចរួមចំណែកដល់កំណើនសេដ្ឋកិច្ច និងនវានុវត្តន៍»។ទន្ទឹមនឹងនេះ លោកស្រីបានសង្កត់ធ្ងន់លើតម្រូវការក្នុងការពង្រឹងការការពារសម្រាប់អ្នកធ្វើការតាមថ្នាលឌីជីថល។ «ទន្ទឹមនឹងនេះ លទ្ធផលនៃការសិក្សាបង្ហាញពីតម្រូវការក្នុងការពង្រឹងការការពារសម្រាប់អ្នកធ្វើការតាមថ្នាលបច្ចេកវិទ្យាឌីជីថល។ ក្របខ័ណ្ឌច្បាប់ដែលកាន់តែច្បាស់លាស់ក៏អាចជួយផ្តល់ភាពប្រាកដប្រជាកាន់តែខ្លាំងសម្រាប់អ្នកធ្វើការតាមថ្នាលបច្ចេកវិទ្យា និងអាជីវកម្មដូចគ្នា ព្រមទាំងគាំទ្រដល់ការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយចីរភាពនៃសេដ្ឋកិច្ចថ្នាលបច្ចេកវិទ្យារបស់កម្ពុជា»។

យោងតាមរបាយការណ៍ស្រាវជ្រាវបានផ្តោតលើតុល្យភាពរវាងនវានុវត្តន៍ និងការងារសមរម្យ។ ការសិក្សារបស់ ILO បង្ហាញពីបញ្ហាប្រឈមផ្នែកគោលនយោបាយដែលកម្ពុជាត្រូវពិចារណា ខណៈសេដ្ឋកិច្ចថ្នាលឌីជីថលកំពុងពង្រីកខ្លួន។

ខណៈថ្នាលឌីជីថលកំពុងបង្កើតឱកាសការងារ និងប្រភពចំណូលថ្មីៗ ការរីកចម្រើនរបស់វិស័យនេះក៏កំពុងបង្ហាញពីគម្លាតនៅក្នុងប្រព័ន្ធប្រពៃណីនៃសន្តិសុខសង្គម សុវត្ថិភាព និងសុខភាពការងារ ការកំណត់ស្ថានភាពការងារ និងការតំណាងរបស់អ្នកធ្វើការ។ បញ្ហាដែលអាចត្រូវបានយកមកពិចារណាផ្នែកគោលនយោបាយ រួមមានការកំណត់និយមន័យឱ្យបានច្បាស់លាស់អំពីការងារតាមថ្នាល ការកែលម្អលទ្ធភាពទទួលបានសន្តិសុខសង្គម ការពង្រឹងការការពារពេលមានរបួស ឬគ្រោះថ្នាក់ការងារ ការកំណត់ច្បាប់ប្រកបដោយតម្លាភាពសម្រាប់ការវាយតម្លៃ និងការផ្អាកគណនី នីតិវិធីដោះស្រាយពាក្យបណ្តឹងប្រកបដោយយុត្តិធម៌ និងការផ្តល់ព័ត៌មានកាន់តែប្រសើរដល់អ្នកធ្វើការ។

ការពង្រឹងការតំណាងរបស់អ្នកធ្វើការតាមថ្នាលក៏អាចមានសារៈសំខាន់ផងដែរ។ អ្នកធ្វើការតាមថ្នាលភាគច្រើនធ្វើការដោយឯករាជ្យ និងអាចមានឱកាសមានកំណត់ក្នុងការបង្ហាញកង្វល់រួមទៅកាន់ក្រុមហ៊ុនថ្នាល ឬអ្នករៀបចំគោលនយោបាយ។ សមាគម សហជីព និងអង្គការតំណាងផ្សេងៗអាចជួយឱ្យអ្នកធ្វើការលើកឡើងពីបញ្ហា ស្វែងយល់ពីសិទ្ធិរបស់ខ្លួន និងចូលរួមក្នុងការពិភាក្សាអំពីបទប្បញ្ញត្តិដែលប៉ះពាល់ដល់ជីវភាពរបស់ពួកគេ។ ការសិក្សានេះបានគូសបញ្ជាក់ពីសារៈសំខាន់នៃការបង្កើត ក្របខ័ណ្ឌបទប្បញ្ញត្តិដែលមានភាពច្បាស់លាស់ ដើម្បីគាំទ្រកំណើនសេដ្ឋកិច្ចឌីជីថល ខណៈធានាឱ្យអ្នកធ្វើការទទួលបានការការពារសមស្រប និងលក្ខខណ្ឌការងារសមរម្យ។

សម្រាប់កម្ពុជា បញ្ហាប្រឈមសំខាន់គឺធានាថា ការរីកចម្រើននៃសេដ្ឋកិច្ចថ្នាលឌីជីថល មិនកើតឡើងដោយចំណាយលើ ការគាំពារសង្គម សុវត្ថិភាព សន្តិសុខប្រាក់ចំណូល និងសិទ្ធិការងារជាមូលដ្ឋាន របស់អ្នកធ្វើការឡើយ។ លទ្ធផលរបស់ ILO បង្ហាញថា អនាគតសេដ្ឋកិច្ចថ្នាលឌីជីថលនៅកម្ពុជា នឹងត្រូវការសមតុល្យរវាង ភាពបត់បែន និងសន្តិសុខ នវានុវត្តន៍ និងគណនេយ្យភាព ព្រមទាំងកំណើនអាជីវកម្ម និងការងារសមរម្យ។